Arhivă

Post Tăguit cu ‘Despre aparatele electrice’

Указатели напряжения для фазировки в установках выше 1000 В

august 7th, 2009 Fără comentarii

Фазировка в установках свыше 1000 В может выполняться указателями напряжения, предназначенными специально для этой цели. В комплект указателя, как правило, входят собственно указатель напряжения, трубка с добавочным резистором и соединяющий их проводник.

Указатели напряжения для фазировки в установках выше 1000 В

Указатели напряжения для фазировки в установках выше 1000 В

На рисунке показаны внешний вид и электрическая схема указателя типа УВНФ для фазировки в установках до 10 кВ.

Устройство указателя напряжения для фазировки

В корпус (трубку из изоляционного материала) указателя напряжения 1 вмонтированы сигнальная лампа 7 типа ТНУВ, шунтирующий конденсатор 10 и три дополнительных полистирольных конденсатора 8 типа ПОВ-15 на рабочее напряжение 1 кВ каждый. В трубку 2 встроено до десяти термостойких резисторов 9 типа МЛТ-2, суммарное сопротивление которых составляет 8-10 МОм. Обе трубки последовательно соединены проводом 4 типа ПВЛ-1, выдерживающим испытательное напряжение до 20. кВ. К верхним частям трубок привинчены металлические шупы 3, соединенные с электрической схемой, к нижним — изолирующие штанги 5 с ручкой-захватом 6.

Порядок выполнения фазировки в установках выше 1000 В

Для фазировки на отключенный аппарат (выключатель, разъединитель) с каждой из его сторон подают фазируемые напряжения. Щупы указателя подносят к зажимам, принадлежащим одному полюсу отключенного аппарата, и наблюдают за свечением сигнальной лампы. При этом возможны два случая включения указателя: встречное включение -это включение на несфазированное напряжение, лампа указателя в этом случае должна ярко гореть, сигнализируя о несовпадении фаз, согласное включение – это включение на напряжение одной и той же фазы. Лампа указателя в этом случае светиться не должна. Отсутствие свечения лампы свидетельствует об одноименности фазируемых напряжений, поданных на зажимы полюса, и о возможности соединения этих фаз между собой включением коммутационного аппарата.

Отметим некоторые требования, которые предъявляются к указателям напряжения, предназначенным для фазировки. Правила пользования и испытания защитных средств, применяемых в электроустановках, нормируют так называемый порог зажигания сигнальной лампы указателя при встречном и согласном включении.

Под порогом зажигания понимают то минимальное приложенное к щупам указателя напряжение, при котором наступает видимое устойчивое свечение сигнальной лампы.

В зависимости от схемы включения указателя порог зажигания принят следующим:

  • фазируемое напряжение  6 кВ – напряжение зажигания при встречном включении не выше 1500 В, напряжение зажигания при согласном включении не ниже 7000 В

  • фазируемое напряжение  10 кВ – напряжение зажигания при встречном включении не выше 2750 В,  напряжение зажигания при согласном включении не ниже 12700 В

Заметим, что кажущееся на первый взгляд парадоксальным свечение лампы при подключении обоих щупов указателя к одной фазе на самом деле объясняется влиянием электрических емкостей различных элементов указателя на заземленные конструкции. Прохождение тока через эти емкости и приводит к свечению лампы.

Чтобы избежать ошибки при фазировке, напряжение зажигания указателя при согласном включении принято более высоким, чем то рабочее напряжение, на котором производится фазировка. Это приводит к тому, что при согласном включении на рабочем напряжении электроустановки лампа указателя светиться не будет. И наоборот, при встречном включении, когда на полюс отключенного аппарата подано несфазированное напряжение, лампа указателя должна загораться при напряжении, значительно меньшем номинального.

Порог зажигания при встречном включении характеризует чувствительность, указателя. Чем ниже напряжение зажигания лампы, тем более чувствителен указатель. Однако указатели повышенной чувствительности непригодны для фазировки, так как разность напряжений между одноименными фазами двух фазируемых частей установки может достичь 8 – 10% рабочего напряжения. Следовательно, напряжение зажигания при встречном включении должно быть несколько больше указанного значения. Практически оно принимается равным 1000-1500 В.

В получении необходимых напряжений зажигания лампы указателя при согласном и встречном включении известную роль играет шунтирование лампы емкостью. Введение в цепь шунтирующего конденсатора емкостью 200 пФ позволило исключить влияние частичных емкостей отдельных элементов указателя и обеспечило требуемую величину и стабильность порогов зажигания лампы.

При разработке конструкции указателя УВНФ за основу был взят серийный указатель напряжения типа УВН-80, имеющий в собранном виде общую длину 715 мм и длину рабочей части 350 мм. Опыт показал, что размер рабочей части такого указателя при применении его для фазировки ВЛ 6 – 10 кВ непосредственно на разъединителях наружной установки не обеспечивает безопасных условий работы.

Длина рабочей части указателя напряжения типа УВН-80 сопоставима с высотой токопроводящих частей над заземленной рамой — основанием разъединителя, что может привести к перекрытию фазы на землю при приближении трубок к стальной конструкции. Поэтому для фазировки на столбовых разъединителях разработан указатель с длиной рабочей части и трубки с добавочным резистором до 700 мм при общей длине указателя 1400 мм.

Указатели напряжения для фазировки в установках выше 1000 В

Проведение фазировки на напряжении 35 и 110 кВ

Для фазировки на напряжении 35 и 110 кВ используется указатель напряжения типа УВНФ-35-110. Его конструкция аналогична конструкции указателя УВНФ.

Отличительной особенностью схемы являются полистирольные конденсаторы ПОВ-15, заменившие собой резисторы. Параметры схемы подобраны так, что указатель стал нечувствителен к напряжению фазы относительно земли при согласном включении. Эта отстройка от действия рабочего напряжения обеспечила четкую избирательность указателя к напряжению одноименных и разноименных фаз.

В фазировочный комплект указателя входят одна общая рабочая трубка и две рабочие трубки (каждая рабочая трубка применяется при фазировки на своем напряжении – 35 или 110 кВ). Изоляция соединительного провода усилена. Изолирующие штанги рассчитаны для работы под напряжением в установках до 110 кВ.

Также для фазировки линий 35-110 кВ применяется указатель, в котором использован принцип сравнения падений напряжений на двух одинаковых делителях напряжения, собранных из резисторов. Применена компенсация емкости измерительной схемы на землю.

Он состоит из двух стеклопластиковых трубок, внутри которых помещены резисторы типа КЭВ-100. Применяются два комплекта резисторов: один комплект для фазировки в установках 110 кВ, другой – в установках 35 кВ. Сопротивление резисторов каждой трубки первого комплекта 400 МОм и дополнительного резистора 150 кОм, второго – 200 МОм и дополнительного 150 кОм. Точки отбора напряжения от резисторов соединяются между собой экранированным проводом, в рассечку которого включен выпрямитель на диодах и микроамперметр. Измерительная часть схемы экранирована. Экран и концы дополнительных резисторов при фазировке заземляются.

O noua tehnologie eoliana

aprilie 11th, 2009 Fără comentarii

Dr. Daniel Farb a realizat o inventie in procesul de gestionare a vantului. In timp ce toti inginerii se concentreze pe imbunatatirea diferitelor componente ale unei turbine eoliene, acest specialist, proaspat sosit in Israel din SUA, s-a concentrat pe alta directie.

Astfel, in loc sa depuna eforturi pentru imbunatatirea productiei de turbine eoliene, dr. Farb propune un model de formare a maselor de vant. Practic, acest nou model poate permite instalarea de turbine eoliene in tari mai putin „vantoase”, asa cum este Israelul.

Potrivit Animanews, principiul este simplu: calcularea si modelizarea celor mai bune conditii pentru instalarea unei turbine eoliene (verical sau orizontal) pentru a fi plasata la punctul critic de confluenta cu vantul. Se creaza astfel si posibilitatea instalarii de turbine eoliene in interiorul oraselor. De mici dimensiune sau sau foarte mari, turbinele eoliene vor putea de asemenea sa produca electricitate chiar si in cladiri.

Clasificare intrerupatoare automate

aprilie 3rd, 2009 Fără comentarii

Tipuri si caracteristici constructive
Intrerupatoarele automate de instalatii sunt dotate cu declansatoare termice si electromagnetice pentru protectia impotriva suprasarcinilor si scurtcircuitelor.Fata de sigurantele fuzibile, ele prezinta numeroase avantaje :

  • Posibilitatea de restabilire imediata a curentului fara a se pierde timpul necesar gasirii si montarii unui element de inlocuire nou in locul celui ars.
  • Nu mai este necesar un stoc de elemente de rezerva si indeosebi se evita pericolul pe care il prezinta pentru securitatea locuintelor si a instalatiilor, inlocuirea fuzibuilelor arse prin fuzibile improvizate din fire groase de cupru.
  • Se poate obtine si o protectie eficace impotriva suprasarcinilor, lucru practic irealizabil cu sigurantele fuzibile rapide.
  • Se poate regla la fata locului curentul de declansare a automatului in functie de curentul real de serviciu al instalatiei , ceea ce imbunatateste mult eficacitatea si operativitatea protectiei.

Intrerupatoarele automate tripolare comandate prin buton se executa pentru intensitati nominale pana la 40A
Intrerupatoare automate in constructie deschisa se construiesc pentru curenti nominali medii si mari, sunt comandate atat manual, cat si cu electromagneti sau servomotoare si sunt folosite indeosebi pentru protectia circuitelor principale ale alimentarilor cu energie din industrie.
Intrerupatorare automate compacte, in carcasa de masa plastica fenolica, se construiesc pentru curenti nominali de ordinul  sutelor de amperi; ele sunt folosite pentru protectia circuitelor electrice din instalatiile industriale unde se impun dimensiuni reduse ale panourilor.
Intrerupatoare automate limitatoare se construiesc pentru instalatii de ordinul sutelor de amperi si capacitati de rupere pana la 100 kA virtuali. Ele limiteaza valoarea curentului de scurtcircuit aparut in instalatie, reducand mult solicitarile termice si electrodinamice la care este supusa instalatia. De aici vine si numele de „intrerupatoare limitatoare”.Pot fi actionate manual sau cu servomotor.

Tipuri de aparate mai deosebite sunt:

  • Intrerupatoarele automate rapide de curent continuu, dotate cu relee sensibile la panta curentului de scurtcircuit, in vederea asigurarii unei protectii cat mai eficiente a redresoarelor.
  • Intrerupatoarele automate pentru protectia impotriva curentilor de defect care sesizeaza diferenta intre valorile curentilor de pe conductorul de faza si de nul, diferenta care dovedeste aparitia unei scurgeri de curent la masa( curent de defect ) . Producand intreruperea imediata a circuitului atunci cand curentul de defect a trecut de un anumit nivel, ele protejeaza foarte eficient impotriva pericolului electrocutarii si incendiilor.

Intrerupatoarele automate difera, de asemenea, prin modul de actionare si prin gradul de echipare cu dispozitive accesorii, cum sunt: contacte de semnalizare, dispozitive de declansare de la distanta, declasatoare de tensiune minima, dispozitive de temporizare a declansarii prin relee.
Practic toate intrerupatoarele automate de joasa tensiune se executa ca aparate de intrerupere in aer.
Parametrii principali de lucru si criterii de alegere a intrerupatoarelor automate si contactoarelor
Caracteristicile intrerupatoarelor automate si contactoarelor in functie de care se face alegerea pentru utilizarea intr-o anumita instalatii sunt:
-    felul curentului ( continuu sau alternativ )

Sursa http://www.electrice.md/

Intrerupatoare automate de joasa tensiune

aprilie 3rd, 2009 Fără comentarii

Principiul de functionare
Spre deosebire de contactoare, intrerupatoarele automate se caracterizeaza prin faptu ca, odata inchise contactele principale, ele sunt mentinute in pozitia „inchis” cu ajutorul unui zavor mecanic numit „broasca” ; aceasta blocheaza contactele mobile la sfarsitul cursei de inchidere si le mentine in aceasta pozitie un timp oricat de lung, fara vreun consum suplimentar de energie.
Oricare ar fi varianta constructiva, un intrerupator automat este construit din urmatoarele elemente componente:

  • Circuitul principal de curent, format din: contacte principale, contacte de rupere ( bobina de suflaj magnetic), coarne de suflaj si borne de racord la circuitul exterior, realizate din profile de cupru.
  • Camerele de stingere a arcului electric, executate din materiale rezistente la actiunea arcului electric.
  • Piese izolante pentru sustinerea cailor de curent si separarea fazelor, realizate de obicei prin presare din rasini fenolice.
  • Mecanismul de actionare si zavorare, realizat din table si profile de otel tratate in mod special pentru a face fata uzurilor si solicitarilor.
  • Cutia aparatului, executata din tablade otel la aparatele marisi rasini fenolice la aparatele mici si intrerupatoarele tip „compact”.
  • Elementele de protectie : declansatoare termice , declansatoare electromagnetice instantanee sau temporizate, iar la intrerupatoarele automate folosite pentru protectia motoarelor si declansatoare de tensiune minima.
  • Elemente accesorii: bobine de declansare, transformatoare de curent, contacte auxiliare.

Mecanismul de actionare si zavorare are urmatoarele functiuni:

  • Sa mentina intrerupatorul in pozitia inchis
  • Sa asigure declansarea intrerupatorului cu ajutorul unei energii , respectiv a unei forte reduse; in acest scop, cu ajutorul unui sistem de parghii se asigura demultiplicarea necesara a fortei.
  • Sa asigure declansarea libera, adica la existenta unui ordin de declansare intrerupatorul sa nu poata fi nici inchis, nici mentinut in pozitie inchis.
  • Sa adapteze caracteristica cuplului rezistent la caracteristica motor.
  • Sa asigure la inchiderea manuala a intrerupatorului o viteza mixima a contactului mobil

Mecanism cu genunchi

Mecanism cu genunchi

Intrerupatorul este definit ca fiind un aparat mecanic de conectare capabil sa inchida, sa suporte si sa intrerupa curenti in conditii normale prestabilite si , de asemenea, sa inchida pe o durata specificata si sa intrerupa curenti anormali, cum sunt curentii de scurtcircuit.
Intrerupatoarele automate se folosesc mai ales in urmatoarele situatii:

  • Ca intrerupatoare principale pentru protectia liniilor si a instalatiilor electrice.
  • Ca aparate de conectare si protectie a unor consumatori importanti.
  • Ca aparate normale de conectare, acolo unde acestea suporta vibratii si socuri mecanice importante.

Principiul mentinerii in „pozitia” a intrerupatoarelor automate prin intermediul unui mecanism cu zavor prezinta urmatoarele avantaje:

  • Posibilitatea obtinerii unor capacitati de rupere mari.
  • Insensibilitate la variatiile de tensiune ale retelei.
  • Economie de energie.
  • Posibilitatea de a se dimensiona electromagnetul mai economic.
  • Rezistenta mult mai mare la solicitari prin vibratii si socuri mecanice.

Folosirea zavorarii mecanice are insa si dezavantaje, cele mai importante fiind:

  • Frecventa de conectare permisa este foarte mica
  • Aparatul are o constructie complicata, fiind in consecinta si relativ scump.

Sursa http://www.electrice.md/